Een dag uit een droom

Een beeld dat ik steeds voor me zie in het proces van het realiseren van mijn herberg in Asturias is de knusse woonkeuken, wat uiteraard maar een gedeelte van het huis is, maar toch komt het steeds terug. Het is het hart van het huis, waar het samenkomen is en de reuring.
Vandaag is de woonkeuken opengesteld voor passanten die een drankje met een lekker hapje komen doen, al dan niet met levende muziek. De mensen zitten, staan, lopen heen en weer van binnen naar buiten en andersom. Het is een drukte van jewelste. Er wordt door mij, twee mensen uit het dorp en twee mensen uit Nederland die er dan toevallig zijn, hard gewerkt om iedereen te voorzien van de versnaperingen en de boel draaiende te houden.
Misschien is het niet zo’n goed idee de levende muziek binnen te hebben, maar is het beter buiten op het pleintje in samenwerking met de naastgelegen bar. Momenteel is de bar gesloten, maar we gaan ervan uit dat hij weer open gaat, zeker in de zomer.
Het terras van de bar zit vol met mensen. Er wordt druk gepraat, gelachen en in de verte zie ik een paar oudere dames een dansje maken. Er staan veel fietsen gestald op het plein en er komt een groepje wandelaars voorbij die hun rugzak neerzetten en erbij komen zitten. De zon schijnt, de temperatuur is aangenaam, kinderen rennen rond, iedereen is blij.

Het is de bedoeling dat de woonkeuken de gemeenschappelijke keuken van de herberg wordt. Sfeervol, warm kwa inrichting, kleur, verlichting en heerlijk warm kwa temperatuur, verwarmd door de Scandinavische finoven. De keuken zelf is praktisch en overzichtelijk, handig voor algemeen gebruik voor de gasten. Ook doet de keuken soms dienst als bar, zoals vandaag. De oude werktafel met bankschroef die achter is gebleven, heeft een nieuw leven gekregen als uitgiftebuffet. Er is een blad op gemaakt. Het materiaal ervan is nog niet duidelijk, misschien wordt het natuursteen. Langs de wanden zijn zitbanken gemaakt met tafeltjes en stoelen ervoor. Op de vloer liggen of spaans/portugese tegels of is het een zwart/witte vloer. De buitenwanden zijn met leem gestuct in een geel/oranje kleur. De binnenwanden zijn glad gestuct, kleur nog nader in te vullen, zoals ook de kleur van het balkenplafond.

Toen ik het huis in januari na een maand voor de tweede keer zag, viel het me direct op dat de geplande woonkeuken kleiner en lager waren dan in mijn herinnering. Ik stelde mijn idee bij: het wordt gewoon een knusse grotachtige ruimte.
Misschien is het mogelijk de schots en scheve betonnen vloer wat uit te hakken, om hem vlak te maken en daarmee gelijk wat hoogte te winnen.

Om 20:00 uur is de rust weder gekeerd. We ruimen met elkaar op, drinken een glas wijn in de tuin met de benen omhoog en kletsen we gezellig na. De anderen gaan naar huis of hun bed opzoeken. Ik loop nog even een rondje met de hond door het prachtige glooiende, groene landschap. Hmm, wat een gelukzaligheid.