Natuurlijk is het een grote stap; een huis kopen in het buitenland, grootscheeps verbouwen, een bedrijf starten, taal eten cultuur dagritme werk klimaat landschap mentaliteit: allemaal anders. Gek genoeg voelt het niet als een grote stap, maar als een logische stap in mijn leven. Het lijkt erop dat alle stappen en ervaringen uit het verleden nodig waren om tot dit besluit te komen. Ik voel een stuwende kracht in me dat dit moet gebeuren. Ook zie geen andere toekomst voor me. Het is onvermijdelijk 😉

Ik heb een bouwkundige achtergrond, ben technisch tekenaar/werkvoorbereider/planner/projectcoordinator geweest en heb eerder een eigen woning verbouwd. Dat is handig om aan dit project te beginnen.

Inmiddels ben ik 6 jaar werkzaam als verpleegkundige. Ik ben trots op het mooie werk dat ik doe en het is fijn dit als zzp-er te kunnen doen, wat o.a. betekent dat ik mijn eigen tijd kan indelen en kan kiezen waar en met welke doelgroep ik werk. Het betekent ook dat ik gewend ben geen maandelijkse storting te ontvangen in de vorm van een salaris. Dat helpt ook in het nemen van deze stap. Niet gebonden zijn aan een werkgever voelt vrij en biedt daardoor mogelijkheden. Als derde punt is dat het mogelijk is dit vak te blijven uitoefenen, bijvoorbeeld in de winter in Nederland of eventueel in Spanje, mocht dat nodig zijn.

Sinds 2009 heb ik vele langeafstandswandelingen gemaakt, voornamelijk in Spanje. Lekker lopen van dorp naar dorp met een zo licht mogelijke rugzak. Elke avond een andere slaapplaats, alle soorten die er zijn, een luxe spa, hotel, hostal, sporthal, zwembad, voormalige schooltje, herberg, (wild)kamperen, onder de blote sterrenhemel en in verlaten gebouwen. De leukste slaapplaatsen voor mij zijn de albergues. Kleine of grote slaapzalen, soms alleen en soms wel met 100 man. Overwegend in stapelbedden. Het heeft iets, je komt ongedwongen met allerlei mensen in contact waar je, als je daar behoefte aan hebt, samen mee eet/drinkt of ervaringen, kennis, eten en spullen deelt. Alleen reizigers vind ik leuk. Ieder is op zichzelf en tegelijkertijd is er verbondenheid. Dat past me goed.

Ik ben een  zelfstandig mens, heb grote beslissingen in mijn leven vaak alleen genomen en uitgevoerd. Dat vind ik niet erg of eng. Eigenlijk wel fijn, dan kan ik het doen zoals ik het wil. Uiteindelijk moet je zelf je leven leiden, maar je hoeft het niet alleen te doen.

Ik durf het aan, denk het te kunnen overzien en heb er vooral heel veel zin in!